نورسان
Framed through a decaying stone archway, a ruined tavern entrance with peeling paint and wilted roses scattered on the threshold, dim blue twilight mood.

من بی‌خود و تو بی‌خود، مارا که برد خانه؟

مولاناغزل شمارهٔ ۲۳۰۹۵:۰۰عرفانی

Both of Us Beside Ourselves · Rumi

ویدیودانلود

این شعر با آواز همگام است — روی هر بیت بزنید تا آهنگ از همان‌جا خوانده شود.

شعر

غزل شمارهٔ ۲۳۰۹

این شعر ۱۵ بیت دارد؛ در این خوانش ۱۳ بیت خوانده شده.برای شنیدنِ هر بیت، روی آن بزنید.
  1. من بی‌خود و تو، بی‌خود؛ ما را که برد خانه؟

    من چند تو را گفتم: «کم خور، دو سه پیمانه!»؟

  2. گفتم، که: «رفیقی کن با من که منت خویشم»

    گفتا، که: «بنشناسم، من، خویش ز بیگانه»

متنِ شعر از گنجور.

تصویرهای این اثر۱۰

نسخه‌های خطی۳

کلیات شمس یا دیوان کبیر با تصحیحات و حواشی بدیع‌الزمان فروزانفر » تصویر 1304فانوس خیال » تصویر 1037 - مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹کلیات شمس تبریزی انتشارات امیرکبیر، تهران، ۱۳۷۶ » تصویر 854

تصاویر از موزهٔ گنجور

دیگر آثارِ مولانا