از غصه نجاتم دادند

1. دوش وقت سحر، از غصه نجاتم دادند

   واندر آن ظلمت شب، آب حیاتم دادند

   معنی

   دیشب در هنگام صبحدم از غصه آزادم کردند، و در آن تاریکی شب، آب زندگانی به‌من نوشاندند.

   شرح از گنجور

2. بی‌خود از شعشعهٔ پرتو ذاتم کردند

   باده از جام تجلی صفاتم دادند

   معنی

   مرا از نور و پرتو «ذات» مست و بی‌خود کردند، مرا باده‌ای از جام و قدح «تجلّی صفات» دادند.

   شرح از گنجور

3. چه مبارک‌سحری بود و چه فرخنده‌شبی

   آن شب قدر که این تازه‌براتم دادند

   معنی

   چه سحر فرخنده و بی‌نظیری بود، آن «شب قدر» که این مژده و هدیه نو را به‌من دادند.

   شرح از گنجور

4. بعد از این روی من و آینهٔ وصف جمال

   که در آن جا خبر از جلوهٔ ذاتم دادند

   معنی

   از این پس، رخ من و آینه وصف جمال و زیبایی است؛ زیرا درآنجا خبر از «جلوه ذات» به‌من دادند.

   شرح از گنجور

5. من اگر کامروا گشتم و خوش‌دل چه عجب؟

   مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند

   معنی

   اگر من به‌آرزو رسیدم و شاد گشتم عجب نیست؛ زیرا مستحق و نیازمند بودم و این‌ها را به زکات به‌من دادند.

   شرح از گنجور

6. هاتف آن روز به من مژدهٔ این دولت داد

   که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

   معنی

   هاتف و آواز غیب، آن‌روز به من مژده این پیروزی و نیکبختی را داد که در آن جور و سختی‌، به‌من صبر و ثبات داده‌بود.

   شرح از گنجور

7. این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد

   اجر صبری‌ست کز آن شاخ نباتم دادند

   معنی

   این همه لطافت و زیبایی که در سخن و شعر من هست؛ اجر و پاداش صبری‌ست که‌ از آن شاخ‌نبات به‌من بخشیدند.

   شرح از گنجور

8. همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود

   که ز بند غم ایام نجاتم دادند

   معنی

   از بلند‌نظری و دعای حافظ و عابدان سحرخیز بود که از بند غم ایّام مرا نجات دادند.

   شرح از گنجور

متنِ شعر از گنجور.