مژدهٔ وصل یار

1. طی زمان کن ای فلک ، مژدهٔ وصل یار را

   پاره‌ای از میان ببر این شب انتظار را

2. شد به گمان دیدنی، عمر تمام و ، من همان

   چشم به ره نشانده‌ام جان امیدوار را

3. هم تو مگر پیاله‌ای، بخشی از آن می کهن

   ور نه شراب دیگری نشکند این خمار را

4. شد ز تو زهر خوردنم مایهٔ رشک عالمی

   بسکه به ذوق می‌کشم این می ناگوار را

5. نیم شرر ز عشق بس تا ز زمین عافیت

   دود بر آسمان رسد خرمن اعتبار را

6. وحشی اگر تو عاشقی کو نفس تورا اثر

   هست نشانه‌ای دگر سینهٔ داغدار را

متنِ شعر از گنجور.